عشق  بلا ته بلــــــــــه  بلا  هيڅ  نـۀ دى

                             دا کار د تعــــــويذ او مـــــــلا  هيڅ نۀ دى

                             ستا له بيلتون وروسته را معلـــومه شوه

                             دا  ژوند او  نـړۍ  غېر لــه تا  هيـڅ نۀ  دى

                             زړۀ مې وه يو کور دپسرلـــــو  خـو  اوس

                             پاتې  لۀ  کنډر  نه   سېــــوا  هيڅ نه  دى

                              سر  دښمن  ته   هم  ما  دعا  کـړې  خــو

                              تا لکـــه  چې زده  بې  ښېرا  هيڅ  نه  دى

                               زړه چې اوسېده  هلتـــه اوس  غم اوسي

                                راکــړه   لا   سزا  دا   سزا  هيڅ  نه    دى

                                 ته نه يې ياد  ستا  جاوېد   ملتيا  کـړي تل

                                 څوک وايي تنهــا  دى تنهـــا  هيڅ  نه  دى

                     پۀ  غم کې  را بيدار   شم  او خفګون  باندې  ويدۀ   شم

                     ژونـــــدون  مۀ  راته  غواړئ  ژوند  دردونه دي  او  درېغه

                     د  تل خوب  پۀ پالنګ  چې  لږ  سکون  باندې  ويدۀ شـــم

                       کفس چې  مات کړي نۀ ځي څۀ مرغۍ هسې زۀ  هم

                       ستـــا خړ کورګي ترڅنګ  سر پۀ زنګون باندې ويدۀ شم

                       خلــک  زما  د  ماتېــدو  پۀ  نـــنداره  ناست   دي   او  زۀ

                       د  شنۀ کاڼي پۀ  څېر يې بس مړستون باندې ويدۀ شم

                       هاغۀ پۀ تلو کې وې چې بس خوبو کې مې ليداى شې

                       ماــوې  کۀ  وعده کړې چې ټول ژوندون باندې ويدۀ شم

                       خوښي دې  ستا  نصيب  شي  اې   جــاوېده خېر کۀ  زۀ

                       جنون  کې  راويښېږم   او   جنون   بانــدې    ويدۀ    شم

           دا ژونـــد به مې    تېريږي  بس  ياد  ستا سره کۀ څنګه

           مننـــــه   لـۀ  دې   لطف   ستا   لۀ ما   سره  کۀ  څنګه

           دا سترګې والې ژاړي  زما  پۀ   حال  بـــاندې  تل  ربه؟!

           ورانيـــــږي  د  تقـــــدير  ليکــــې    ژړا   سره  کۀ  څنګه

           دا  ونه  لکـــــه  بيا  لــۀ  ميوې  ډکه   ده  چـې   هر يــو

           ولاړ   کاڼى   پۀ لاس   ورته    لــــــۀ  خوا  سره کۀ څنګه

           کېداى شي دلاس کرښوکـې دې پټ  وي  تۀ  خو يوځـل

           تقــدير   ليکونکــــى    وپوښته    دعا    سره  کـۀ څنګــه

           زما مرګ لـۀ خبر وروسته هاغۀ وې چې ښۀ شو مړ شو

           همېش   به   ځـــــــورېدۀ    پۀ  هاغۀ ، دا سره کۀ څنګـه

           يــــــادونه   به   تقــدير څنګــــه    بدل  کاندي     جاوېــده

           دا  هسې  څـــۀ   خبرې    دي     هـــوا    سره کۀ څنګه

هيله

لۀ ډېرې مودې څخه مې داهيله درلوده، چې د زړۀ د ويجاړ کنډر غوټې خپلو پښتنو ته پرانيزم، لۀ نېکه مرغه دادى وخت راورسېدۀ او  ددې پاڼې پۀ مټ دزړۀ هره خبره تاسو پښتنو لوستونکو سر ه شريکولى شم. غواړم جوته کړم

                         دا  سـرې  نمجنې  سترګـې  غواړي  ستا د پښو پَلــوـنه 

                    کــه  تانـدې  غوټــــۍ  څاري د  رڼـــا   د  پښو  پَلــونــه

                          کفس کـې  بندي  زۀ  او تورو  ورېځو  کـې  برېښنا  ده

                          څۀ   هيلــــو پـه  لور  اخلـوو  يوځل  بيا د پښو پَلـونــه

                           وړاندې  ځـي  خـو  ګوري  شــاته هغه   زۀ    يم 

                                  چې   زړۀ  پاتې  وي  تـرې  چــاته  هغـه  زۀ   يم

                                  لکــه باز  چــې    په   وزرونو  باندې  شل    وي

                                  الــوتــــی   نـه   شـي  هــوا   تــه    هغه   زۀ  يم

      ^{ســـــوى غـــږ  د کـــوم  شپـانـۀ   دى   خــــــدا پـۀ  څۀ  دى}

       ^{کـه  دې غـرۀ  ژۍ  کې   مارغـــــــۀ  دى  خــدا   پۀ  څۀ  دى} 

       ^{لکــــــه   غـــرق  کــــــــړي   د  اوبــو  څپې  څـــوک   هسې} 

        ^{زړۀ   زمَــــــــا   پـه    ډوبــېــدۀ   دى   خـــــدا  پــۀ   څــۀ  دى}

                        ستاعشق کې شعرپه اوښکوساقي ووينځي  څۀ  خلک 

                              پيـــدا نـوى  ماشوم   څنګ  دستي  ووينځي  څۀ  خلک  

                              په  ډکو  سترګو ستا دکوڅې  خاورې ،غنـې ښکل  کړي 

                              شبنم  غونــــدې  ګلاب  او ازغي   ووينځي  څۀ   خلک 

                   بيا دې  څــــار  تـــه  شو   ډيـــــوې   پـه   غـاړه،غـــاړه 

                      اوښکـــې   سپيپـنـــې  د  لېمـــې   پــه  غــــاړه، غـــــــاړه

                      بخت  لــــۀ  وخت  سـره  ملګــرى  نــۀ   شـو  ګـــــرځــم 

                      د  تـقـــديـر کـــرښـــې  سپـېـرې   پـــه   غـــاړه ،غـــــاړه

                     زړۀ   ځـــــان   ستـــړى   پــــه   ژړا  کــــړ  د يــــادونـــو

                     ورېځـــــې  ستــا  يـــې   تېرېـدې   پــه   غـــاړه ، غــــاړه  

                   دا  ستا  نري ، نري   خيالـــــــــونه   مې  پۀ   زړۀ   الوزي

                       کۀ   بيا   د   چا   د   سر  سيلــۍ   پۀ   ګل   راغـــۀ  الوزي

                        ستا  پۀ   خوږو  نغمــــو  عادت   يم   تللـــى  نۀ   شم  اشنا

                        کفس کۀ مات  هم  شي  ، خـــــو  ځينې  مرغان   نۀ  الوزي